Bijna 6 jaar heb ik van dit mannetje mogen genieten.

Ik zal zijn geklets, gekroel, gespeel en vooral zijn aanwezigheid heel erg gaan missen.

Blij ben ik dat dat dondersteentje niet heeft geleden. Maar wat een pijn doet dit onverwachte afscheid mij…..

RIP Tico (16) oktober 2004 – 9 november 2010

Overleden is a post from parkiettico.web-log.nl.

Hiervoor had ik al een hele mooie kooi. Hij beviel mij erg goed en eigenlijk had ik nog geen behoefte om naar een andere kooi te verhuizen. Alleen de onderbak van die kooi was al een tijd terug gaan scheuren in de hoeken. Het mannetjesmens heeft het wel geprobeerd te plakken met tape. Maar dat was niet zo handig bij het schoonmaken in het sop. Die tape bleef dan niet zo goed zitten. Het zou nog wel even mee moeten gaan, maar mijn mensen wisten niet hoe lang dit zou zijn.

Mijn mensen hadden eerst bij de winkels geïnformeerd naar het kopen van een losse onderbak. Dit omdat ik erg gehecht was aan mijn eigen vertrouwde kooi. Ik wilde eigenlijk helemaal geen andere. Maar een losse onderbak was erg lastig te bestellen qua maat, omdat het een al wat oudere kooi was. En de kosten hiervan zouden volgens meerdere winkels hoger zijn, dan de aanschaf van een nieuwe kooi. Dus het moest een nieuwe kooi worden,

Al een tijdje waren mijn mensen dus op zoek naar een andere kooi voor mij. Het  vervelende aan de kooien van tegenwoordig is echter dat er gaten in zitten. Hier moeten dan de etensbakjes in. Maar reeds als klein parkietje kroop ik al in die bakjes in mijn oude kooi. Mijn mensen durfden dat risico niet aan met mij, Te bang om een keer thuis te moeten komen, en mij dan klem te zien zitten in het etensbakje. Erg raar dat die mensen die die kooien maken hier niet bij nadenken. Mijn mensen waren al in veel winkels geweest, maar zo goed als overal waren er alleen kooien met van die gaten.
Eindelijk hadden ze een kooi gevonden, waarbij de gaten afgesloten konden worden. Dus deze kooi hebben ze toen maar gekocht,

De kooi heeft eerst een paar dagen in de kamer gestaan, zodat ik er af en toe eens bij kon gaan kijken. Een woningbezichtiging zeg maar. En ik moet toegeven, deze kooi lijkt meer op een huis dan dat appartement dat ik hiervoor had. Gisteren was dan eindelijk het moment van mijn verhuizing aangebroken.
De kooi was snel ingericht. Hieronder het resultaat:

Rechts achterin zien jullie me zitten,

Vannacht heb ik voor het eerst in deze kooi geslapen. Dit beviel me goed. Mijn mensen hebben helemaal bovenin, vlak onder de nok een stok geplaatst. En daar heerlijk bovenin heb ik de nacht doorgebracht. Op de foto hieronder is mijn slaapstok net boven mijn hoofd te zien,

Zoals jullie misschien wel kunnen zien, had ik niet zo heel veel zin om op de foto te gaan. Ik moest gewoon even wennen aan de verandering.

Een nieuwe kooi! is a post from parkiettico.web-log.nl.

Deze heeft hele leuke functies. Zo kunnen er 3 foto’s vlak na elkaar worden gemaakt. Deze komen dan naast elkaar te staan.

Ook kunnen er 2 foto’s na elkaar gemaakt worden, die onder elkaar komen te staan.
Ook kunnen er foto’s uit een filmpje worden ‘geknipt’.Zo nu kunnen jullie weer van mij gaan genieten!

Een nieuwe camera is a post from parkiettico.web-log.nl.

In de vaas!! is a post from parkiettico.web-log.nl.

Mijn mensen vinden dat mijn staart nog steeds een beetje omhoog en omlaag gaat tijdens het ademen. Maar voor de rest doe ik alles wat een gezond parkietje doet. Ik eet gewoon, ik slaap op 1 voetje, ik speel, ik brabbel een beetje woordjes, ik kroel met mijn mensen, ik fluit, ik schud met mijn kopje als ik blij ben, ik doe mijn vleugeltjes omhoog als ik mijn mensen zie, enzovoorts. Mijn poepjes zijn gewoon en mijn vacht glanst. Is het dan echt zo vreemd dat mijn staart nog iets op en neer gaat bij het ademen?

In de douche is a post from parkiettico.web-log.nl.

Ook moet ik goed in de gaten houden wat er in de kamer gebeurt. Daar zijjn die lamellen wel handig voor. Je kan er zo tussendoor kijken! Ook er tussendoor rennen doe ik nog wel eens, maar vandaag heb ik dat niet gedaan.

Wat ik ook erg leuk vind, is naar buiten kijken naar wat daar allemaal gebeurt. Soms lopen er wel eens mensen langs, die dan naar me gaan kijken. Maar vandaag liep er niemand langs. Later op de dag werd het helemaal wit buiten. Sneeuw noemen ze dat! Ik zag allemaal druppels op het raam zitten, maar kon er helemaal niet bij! Dat vond ik wel erg gek.

Ik heb ook weer iets stoms gedaan….in een onbewaakt ogenblik was ik in het water terechtgekomen. Omdat mijn mensen niet wisten of het het sop was geweest, hebben ze mij gevangen en even onder de waterstaal gehouden. Zo wisten ze in ieder geval zeker dat er geen sop aan mij zat. Daarna ben ik afgedroogd en moest ik in mijn hok. Die lekkere warme rode lamp werd toen weer op mij gericht. Mijn mensen willen namelijk niet dat ik weer ziek word. Mijn staart gaat nog steeds iets op- en neer bij het ademhalen.

Mijn mensen weten niet zo goed meer of ik voordat ik ziek werd, ook iets met mijn staart op- en neer ging. Het zou natuurlijk ook met mijn evenwicht te maken kunnen hebben. Dus parkietenvriendjes, als jullie dit ook doen, laat het mij dan even weten. Dan zijn mijn mensen tenminste ook weer iets meer gerustgesteld!

Uit het raam kijken! is a post from parkiettico.web-log.nl.

Ik heb weer mijn medicijnen gehad. Mijn mensen worden daar steeds handiger in. Ik sputter dan ook nog maar een klein beetje tegen.
Daarna heb ik in mijn hok lekker gesplapen op 1 voetje. Ook dat moet volgens mij een teken zijn dat het beter met me gaat.
Mijn staart gaat alleen nog steeds op- en neer tijdens het ademen.
Het lukte mijn mensen niet om een foto te maken van mij op 1 voetje. Ze hebben wel 2 andere leuke foto’s van me gemaakt. Ik zie er toch helemaal niet meer ziek uit?

Ik zal toch nog een poosje rustig aan moeten doen, want ik ben het volgens mij nog wel een beetje. Pas als mijn staart niet meer op- en neer gaat bij het ademen, dan zijn mijn mensen helemaal gerustgesteld.

In bad geweest is a post from parkiettico.web-log.nl.

Hier zie je me op mijn schommel in mijn speelboom zitten. En zo als jullie kunnen zien heb ik het prima naar mijn zin!

Nog een klein beetje ziek! is a post from parkiettico.web-log.nl.

Ik heb vandaag weer veel geslapen. Want zieke vogeltjes moeten slapen. Dan zouden ze snel weer beter moeten worden.
Ik heb ook weer zitten spelen en fluiten. En eten doe ik weer als vanouds. Ik krijg best goed te eten nu, omdat ik van eten ook aansterk.
Ik zat zelfs al weer een beetje te donderen in mijn hok.Het piepen lijkt iets minder te zijn, en ook het op- en neergaan van mijn staart tijdens het ademhalen, lijkt minder erg te zijn, dan het eerst was. Ik hoop dat het zo doorgaat, en ik snel niet meer zo piep en ook niet meer zo met mijn staart zit te zwaaien!

Om te kijken wat ik woog mocht ik op de weegschaal. Ik was erg benieuwd wat ik zou wegen. Voorzichtig keek ik over het randje.

En toen met mijjn snavel er heel dichtbij, om het goed te kunnen zien.

Ik weeg alweer 38 gram! Ik ben blij dat ik een beetje op gewicht blijf.

Ik wil iedereen bedanken die met me meeleeft tijdens mijn ziek zijn. Dat maakt het een stuk minder zwaar voor mij en voor mijn mensen.

Bijna weer beter? is a post from parkiettico.web-log.nl.

Omdat ik nog wel een ziek vogeltje ben moest ik daarna weer snel in mijn hok. Daar heb ik nog even onder de rode lamp gezeten en lekker geslapen. Ik zat ook weer lekker te brabbelen en mee te kwetteren met de muziek.
Ik hoop dat ik snel weer helemaal beter ben.

Een klein beetje beter is a post from parkiettico.web-log.nl.